অভিমানৰ বকুলপাহ
হেৰাই যোৱা সাধনাৰ সুপবিত্ৰ বকুলপাহ!
ঘূৰি আহিছিল দুপৰ নিশা জোনাক হৈ।
তলসৰা শুভ্ৰ তৰাৱলীৰ আকাশৰ মিচিকি সুবাস
অম্লান জোনৰ নৈত যেন স্বৰগমৰ পানচৈ
নাসাৰন্ধ্ৰৰ সুৰঙ্গৰে বহ্নিমান দিগন্ত জুৰি
জীপাল কৰিলে সুৰভিপিয়াসী ক্লান্ত মন- প্ৰাণ
বকুলে আঁকি যোৱা পথেৰে বাট বুটলি
উলটি আহিছিলে এজাক সপোন, হাঁহি হৈ।
কিছুমান সপোনে তথাপি দিঠক হ’ব নোখোজে,
বাৰিষাৰ ধলৰ দৰে দিকবিদিক বিচাৰি ফুৰে।
নোটবুক
কালিলৈকে আমি অপৰিচিত কোনোবা
আজি হৃদয়ৰ অলিন্দত ঘৰ পাতিলাহি
সেই নাম নজনা সৰু চৰাইজনীৰ দৰে
পিছফালৰ বাৰাণ্ডালৈ কুটা কঢ়িয়াইছে
বিশ্বাসৰ এখনি সৰু ঘৰ সাজিবলৈ মন!
য’ত কেৱল শান্তি আৰু সুখে স্থিতি ল’ব।
জীৱনৰ প্ৰতিটো কথাই যিদৰে অস্থায়ী
বিশ্বাসেই দিব সাহস, হাঁহিবলৈ অনুৰাগ।
কালধুমুহাৰ নিদিবাচোন এতিয়াই জাননী
আৰু বহু হেপাহৰ বাট একেলগে বুটলিম
সুখৰ বাট যদি চমু আছিল,
দুখৰ ৰাতিও পুৱাব অচিৰে।
=====
ক’লামেঘ
শেহৰাতি আমি কবিতা ৰচিছিলো
সাতখন সাগৰৰ বুকুৰ ঢৌক সাক্ষী কৰি৷
সাগৰতো ইমান পানী নাছিল
যিমান শব্দই ৰাতিটো আবেগ সানিছিল৷
মোক নৈপৰীয়াৰ সাধু শুনাইছিলা৷
পাহাৰৰ টিঙত হেৰাব বিচৰা মেঘত
লমালমে আবেগ উলমি
সিহঁতক তেনেই গধুৰ কৰিছিল৷
ক’লামেঘ গধুৰ
বহুত দুখ লৈ ফুৰে সিহঁতি
সেয়ে ক’লা মেঘ মোৰ আকাশলে আহিলে কষ্ট পাওঁ৷
শুকুলা মেঘলৈ ৰ’বা, কলীয়া মেঘলৈ নহয়
শুকুলা মেঘে সানিব তোমাক উষ্ম আদৰণি
আনিব ৰ’দৰ বাতৰি!!
ক’লামেঘবোৰ নানিবা, সিহঁতেই আবেগ, বৰষুণ৷
তোমাকতো বৰষুণ নালাগে
যদি মেঘবোৰ তোমাৰ আবেগ
তেনেহ’ল তুমিচোন চিৰদিন অপেক্ষাতে কটাব লাগিব
সেই উৱঁলি যোৱা ছাতিটোৰ শপত৷
বিশ্বাসৰ বেলি
সাকাৰ হ’বলে লোৱা স্বপ্নটোয়ে মূৰ দাঙি সুধিলে,
বেলিটো উঠিলনে?
ক’লো, ইয়াতেইতো আছিল অথনি
আহিব আকৌ উঠি৷
মাৰ যোৱা বেলিটো পুনৰ নাহেহে নাহে
তমসাত বুৰি ঠেটুৱৈত ঠেৰেঙা লগা সপোনটোৰ ভয়,
জানোচা সূৰ্যোদয় আৰু নহয়?
কিদৰে বুজাওঁ?
কিদৰে বিশ্বাস দিওঁ??
যাৰ ভৰষাত ধাৰণ কৰিলোঁ সপোনক মোৰ মনোস্বপ্নগৰ্ভত
অজান দেশত মেঘৰ সতে লুকাভাকু কৰা
বেলিটোৰ খবৰনো মই কোনসতে দিওঁ!
বিশ্বাস বেলিটোৰ আন এটা নাম আছিল৷
সুপ্ৰভাতম 9/26/23
=============
সাৰে থকা বুলি উমানতে চিকুটি চালোঁ
দুৰ্ঘোৰ ক্লান্তিয়ে হেঁচা বিপ্ৰলব্ধ তুমি৷
চৌদিশ আছিল নিমাওমাও
স্তব্ধ দুৱাৰ-খিৰিকি আৰু বন্ধ সময়৷
ৰূঢ় বাস্তৱত দুৰু দুৰু ৰুগ্ন হৃদয়!
নাছিলনে শান্ত সৌম্য ৰোদনৰ ভয়
ইচোন সুসময় হোৱাৰ কথা আছিল!
সৰাপাতত দুস্ত্যজ লুক্কায়িত অধ্যায়
টোপনিৰ জালত খহিল পুনৰায়
জালিকটা সমবয়স্কী হাস্নাহানা ৰাতি
বতাহত বৈৰাগী গুল্মৰ আধিপত্য
দিঠকো দায়ী, পৰিম্লান প্ৰত্যেক স্বপ্নহৰ্ম্য৷
শিকলিৰ শপত, অমজুত কৰি অজুহাত
আজি কিজানি বেলিয়ে মিচিকিয়াব, উঠা বাপু৷
Karaoke link: https://www.smule.com/song/free-the-bird-সজ-ৰ-চৰ-ই-xojar-sorai-karaoke-lyrics/8755349_8755349/arrangement
***সজাৰ চৰাই Xojar Sorai***
তুমি - স্তৱক
টোপনি মোৰ এনেয়েও নাছিলে..
সজাত উমলি থকা বিহগীমনে
এটি সৰু সপোন আঁকোৱালিছিলে
তুমি আঁতৰি যোৱাৰে পৰা
সপোননো আৰু কি?
এতিয়া দিঠকেও পিঠি দিলে 😔
দুপৰ নিশা চটফটাই উঠি আহিলোঁ
দস্তাবেজৰ পাতবোৰ সিচঁৰতি হৈ আছিল
সকলোতে তোমাৰ নাম, তুমি আৰু তুমি৷
অশ্ৰুসিক্ত আখৰবোৰ এটি এটিকৈ মচিলোঁ
আৰু বহুত পাত তুমি আকৌ গ’লাহি লিখি৷
মই নজনাকেই৷ মই নুবুজাকেই৷
কেতিয়ানো কুৰুকি কুৰুকি মোত তুমি সোমালা
আলফুলে ৰাখিছোঁ তোমাক সামৰি
তথাপি যেন শূন্যবোৰে পাতিছেহি মেলা
কাৰণ, মই শুবলে যোৱাৰ অজুহাতত
মোক মৰমেৰে শুৱাই থৈ কামৰ হেঁচাত
ঘূৰি আৰু তুমি সেইৰাতি নাহিলা৷
উকাপাতবোৰে এতিয়া বিদ্ৰূপেৰে মিচিকিয়াইছে
তুমি যদি ভালে থাকা, মই এবুকু বিষ কিয়
হাজাৰ মৌনতাক স্বীকাৰ কৰিম৷
