বিহুগীত

চেনেহীৰ বিহু:

অ’ অ’ চেনাই ভাগৰ লাগিছে বিহু মাৰি

ৰাতি টোপনি খতি গোটেই ৰাতি পিঠা পুৰি

গামোচাও বৈছিলো বিহুৱানে দিমে বুলি

পেটত একো পৰা নাই মৰিল কেচুঁ কুমটি৷

পথাৰলৈ যদি যোৱা আনিবা মাছে-পুঠি

বাৰীত আছে লাই, আৰু ছিঙিবা ধনীয়ামুঠি

বিহু আহিছে বুলি আজি ভালদৰে এমুঠি

উৰুকা বুলি পিছত এনেও খামেই দকচি৷

গৰু বিহুৰ কাৰণে আনিলানে চেনাই মাখিয়তি

গোহালিৰ এচুকত আনি থবা দীঘলতি

লাও-বেঙেনা বোৰ ধুই পখালি দিবা কাটি

ঘূৰি আহি পাকঘৰত পাবা জলপান এবাতি৷

কপৌফুলো আনিবা, জেতুকাও পিচিবা

সযতনে আহি হাতত আলফুলে গুজি দিবা

বজাৰলে গ’লে ৰঙা ফোঁট দুটামান আনিবা

বিহু নাচিবৰ পৰত মৰম কৰি লগাই দিবা৷

চেনাইৰ বিহু:

বাৰীৰে ঐ লেৰেলা আনি থৈছো কেৰেলা

তাকেনো খাই চেনেহী তোৰ পেটেনো হ’ল গেৰেলা

পিঠাৰ কথা শুনিছোহে, খাবলেচোন পোৱা নাই

তিল-নাৰিকল আনিছিলো, লাড়ু বনোৱাও দেখা নাই৷

ইমানকৈনো কেৰেলা নেখাবি ঐ গেৰেলী

পথাৰৰ মাছো আছে গৰৈ আৰু ভেচেলী

বোকাপানী খচকি আনি থৈছো ভালক বুলি

বুজিলে বুজিলি নাইবুজা যদিও নুবুজিলি (যা:)৷

কপৌফুল ঐ নানিলো গছত আছে আমৰলি

মেটেকাৰ ফুল আনিছো খোপাত গুজিমে বুলি

হাততে জেতুকাৰ বোল চেনেহী তই বিয়াকুল

বিহু বুলি জোকাইছোহে কেলেই কৰ হুলস্থূল৷

তাতঁৰ পাতত বহি মাকো মাৰ ঘনাই ঘনাই

চকু হ’লে আলিবাটত মন নকৰাকৈ থকা নাই

গামোচাৰ ফুলে বাচি চকু বেয়া নকৰিবি

মুগা ৰিহা আনি থৈছো বিহু বুলি পিন্ধিবি৷

পদ্য-১

ফেচবুকিয়ান

এসময়ত এক আছিল ফেচবুকিয়ান

যাৰ বন্ধুৰ সংখ্যাই দুহেজাৰ মান

কমেও দুশমান গোটৰো সভ্য

পুৱা-গধূলি মাৰে শ-শ মন্তব্য

চৌবিশ ঘণ্টাই থাকেদেই নেটত বিৰাজমান৷

ঘৈণীয়ে বুকু ফুলাই কয় “তেখেতৰ বৰ কাম”

কোম্পানীৰ মেনেজাৰ, দুইবজালৈকে নাই আৰাম

কম্পিউটাৰত বহুত লেখা-পঢ়া

কৰাটো নিতৌ জানো কম কথা

কাম কৰে বাবেই সবে চিনি পায় ক’লেই তেওঁৰ নাম”৷

এদিন কৈয়ো চাইছিল তেখেতক

“মোকো দিয়কচোন এটা লেপটপ

ময়ো যদি কৰো এটা চাকৰি

পায়েই কিজানি অলপ আহৰি

টোপনি খতিও তেতিয়া কমিব অলপ”৷

ফেচবুকিয়ানে বোলে “হেৰা নুবুজিবা

কোম্পানীৰ মোৰ ওপৰতে ভৰষা

যোৱা কৰাগৈ একাপ চাহ

আদা দি কৰিবা উঠিছে কাহ৷”

উহ! ভাগ্যে মিনিমাইজ হৈ আছিল ফেচবুকৰ পৃষ্ঠা৷ 

ফেচবুকিয়ানে ভাবিলে সাৱধান হ’বৰ হ’ল

জোলোঙাৰ মেকুৰীটোক চুপচাপ খেদিবৰ হ’ল

কেনেবাকৈ যদি পৰে ওলাই

ঘৰত হ’ব গোটেইখন বিলাই

সেয়ে কৰিলে ফেচবুক-খাটা নিষ্ক্ৰিয় বান্ধি দৃঢ় মনোবল৷

পিচদিনা মনটো কৰে দেখোন উগুল-থুগুল

ঘৈণীয়ে সোধে চাকৰিত হ’লনেকি কিবা ভুল?

মানুহটোৰ মুখত নাই মাত-কথা

পায়চাৰি কৰি আছে ইটো সিটো কোঠা!

কম্পিউটাৰটো বেয়া হৈছে নহ’লে চাকৰিটোয়ে কিজানি গ’ল!

ইফালে আমাৰ ফেচবুকিয়ানৰ টোপনি নহা হ’ল

কোনে বা কি দিছে আপদেট গম নোপোৱা হ’ল

চৌবিশ ঘণ্টাৰো হ’ল ওপৰ

বন্ধুবৰ্গলৈ মনত পৰিছে বৰ

কৰিছে থিৰাং লগিন নকৰো এসপ্তাহলৈ, হোৱাখিনি হৈ গ’ল৷

কানিয়া সপ্তাহটো যেনিবা কোনোমতে গৈ ঢুকাল

কৰিথৈ ঘৰখনৰ সকলোৰে মনবোৰ যেন ফৰকাল

সৰু পোনাটিৰ মুখত হাঁহিৰ কিৰণ

বাপেকৰ সৈতে কৰে নিতৌ সান্ধ্যভ্ৰমণ

শোৱাৰ পৰত সাধু শুনি শুনি দেহি তাৰ টোপনিও হৈছে ভাল৷

প্ৰায় একমাহমানেই হ’ল..

“এনেয়ে” আকৌ মন গ’ল

বহি ল’লে ফুট-গধূলি

কি হৈ আছে চাওঁচোন বুলি

“হে হৰি..ইমানবোৰ পুৰাণ! পঢ়ি পঢ়ি আকৌ পাগল!”

“হাঁয় হাঁয়...কিয় কৰা নাছিলোঁ এই এমাহে লগিন

হেৰুৱালো কত ৰসাল আপডেট চাগে ঐ অতদিন

উপায় নাই আৰু এতিয়া

সংসাৰী প্ৰাণী হ’লো যেতিয়া

অলপ এৰা-ধৰাৰ মাজেৰে যাব আৰু মোৰ দিন৷"

We shall Overcome - translated আমি জয়ী হ'মেই!

পদ্য - ৩

বিহু

এজন ল’ৰা আছিল নাম তাৰ লুইত

বিহু-পূজা আহিলেই বজায় পেঁপা পুইট পুইট

মাকে বোলে অ’ সোনগুটি

আইতাকে মাতে অ’ কচুগুটি

এইফালে আহ ককাৰে কচু পুৰিছে জুইত৷

লুইতৰ মাকে আছিল বৰ গুজৰি গুমৰি

বজাৰলৈ গ’লে দেউতাকে এনেই নকৰে দেৰি

আজি আকৌ কি হ’ল?

কনমানিজনীকো খুৱাবৰ হ’ল

কেতিয়া চাউল তিয়াব, খুন্দিব পিঠাগুড়ি!

লুইতৰ ভনীয়েকৰ এইবাৰ প্ৰথম বিহু

বিহুৰ বজাৰ কৰিবলৈ দেউতাক পালেগৈ টিহু

বজাৰত আছিল যদিও তিল-গুঁড়

কিন্তু পিঠাৰ পেকেট আছিল ভৰপূৰ

তাকে লৈ আহি ক’লেহি “হেপী বহাগ বিহু”৷

বজাৰৰ কোমল চাউল, সান্দহ আৰু পিঠা

হ’বনে বাৰু ঘৰত বনোৱাৰ দৰে মিঠা

‘ৰেডিমেইড’ জলপান, ঘৰত কাম কম

আলহীৰ বাবে লচকৰাও কৰি থম

মাকে তাকে ভাবিলে অ’ এইবাৰচোন নায়েই লেঠা৷

বিহু বুলি লুইতৰ ইচকুল তিনিদিন বন্ধ

ককাৰ লগত সেয়ে কৰিছে অনেক প্ৰৱন্ধ

জাতিবাঁহ চাঁচি ককাই সাজিছে কাঠি কামি

বিচনী সাজি কৈ গৈছে মহাভাৰতৰ কাহিনী

সাঙুৰি লৈছে গোটেই আনকি সাৰি যোৱা নাই জৰাসন্ধ৷

কাইলৈ বুইছ গৰুবিহু, আইতাই আহি ক’লে

দেউতাৰক ক’ব লাগিব মাখিয়তি আনি থ'বলে

লাও খা, বেঙেনা খা

বছৰে বছৰে বাঢ়ি যা

আমাৰ বগীক নিব লাগিব নৈৰ পাৰত নোৱাবলে’৷